Heim
Viska
Heilun
Meistarar
Englar
Gleði
Hugleiðslur
Draumar
Um mig

 

 

Að vera kennari á hinum nýju tímum

 

Jeshua miðlað af Pamelu Kribbe – júní 2009

Kæru vinir, ég er Jeshua.

Ég kom með Kristvitundina fyrir tvö þúsund árum og núna eru það þið sem berið þann kyndil. Það er kyndill ljóss sem kemur með breytingar í þennan heim, heim sem hefur þörf fyrir breytingar á þessu tímaskeiði. Það eru krepputímar. Það er fjármála - og efnahagskreppa og það er líka jarðarkreppa, eða umhverfiskreppa. Þið eruð í miðju þessa krísuástands, sem er líka tækifæri til breytinga. Þegar það verða grundvallarbreytingar þá þurfa margir gamlir hlutir og formgerðir að víkja á áhrifaríkan hátt.

Þið sem dragist að skilaboðum mínum eruð þau sem ryðjið brautina fyrir aðra. Já þið hafið fæðst á þessum tíma með tilgang, þið vilduð gera breytingar, að vera breytingarnar sem mannfólkið þarfnast. Þið eruð fræðarar nýrra tíma. Það er til ykkar sem ég kem með skilaboð vonar og uppörvunar. Ég bið um að fá að hvetja ykkur til þess að taka við hlutverki þess kennara sem þið eruð. Þið hafið eytt mörgum lífum á þessari jörð til þess að undirbúa ykkur undir þetta, núna er plánetan og mannfólkið tilbúið fyrir umbreytingu og þróun í átt að hjartatengdri vitund sem þekkir alla þá sem lifa og anda á jörðinni. Þið hafið borið þessa tilfinningu fyrir sameiningu í aldir, þið hafið verið ljósberar á jörðinni áður og núna er rétti tíminn. Horfið í gegnum það sem sýnist vera neikvæðar og vondar fréttir. Athugið hvað leynist þarna á bakvið. Það er tækifæri mikilla breytinga.

Mannfólkið er beðið um að kafa djúpt og takast á við neikvæðar tilfinningar og ótta sem kemur upp á yfirborðið í kreppum. Fólkið þarf meira á heilun að halda nú en nokkru sinni áður og það er tilbúið til þess að taka við þeirri heilun. Það eruð þið sem ryðjið brautina. Þið eruð kennarar hinna nýju tíma og ég bið ykkur um að vera ekki feimin. Vegna allrar þeirra reynslu sem þið hafið öðlast á jörðinni áður, hafið þið orðið feiminn og óframfærin að sýna hver þið eruð, við það ljós sem þið berið hið innra. Það er ástríða í hjörtum ykkar og sál. Ykkur langar til þess að vera það skínandi ljós sem þið eruð, en þið eruð líka að leyna ykkar eigin krafti vegna þess að þið berið gamlar minningar um að hafa verið hafnað vegna hans og jafnvel ofsótt og drepin. Ég get séð ótta ykkar og óöryggi, en þið eruð mikilfengleg og kraftmikil ef þið trúið á ykkur sjálf. Þið hafið komið langa leið. Mörgum sinnum heimsóttuð þið jörðina og náðuð ykkur í reynslu. Núna eruð þið þroskaðar og gamlar sálir og þið óskið eftir að miðla visku hjarta ykkar. Mig langar til þess að þið lítið inn á við og finnið þá ástríðu sem þið fæddust með, þá ástríðu sem skiptir máli. Ég bið ykkur um að vera ekki lengur í leynum.

Hvernig kennið þið? Hver er þessi kennsla sem ég er að tala um? Það er ekki um að færa öðrum kenningar og vitneskju úr bókum, það er ekki um að predika, eða segja fólki hvað það á að gera. Það er um tíðni sem þið færið inn í heiminn, tíðni samúðar og innri friðar. Og svo þegar þið takist á við ykkar eigin dimmu hliðar, tilfinningar ykkar svo sem ótta, reiði, tortryggni, þegar ljós ykkar skín á dökku hliðarnar þá er það sem tíðni ykkar hækkar og þá færið þið nýtt ljós inn í þennan heim. Það mun verða sjáanlegt í augunum ykkar, á hvern hátt þið talið, eða hlustið á aðra. Leynið því ekki verið eins opin og þið getið vegna þess að þið eruð dásamleg. Það er þegar þið færið þessa tíðni inn í heiminn sem fólk dregst að ykkur. Ekki vegna þess að þið vitið sannleikann, eða vegna þess að þið vitið hvað er að fara að gerast hjá þeim, heldur vegna þess að í kringum ykkur er andrúmsloft öryggis og vinsemdar. Öðrum finnst þau vera viðurkennd í návist ykkar. Það er það sem fræðsla þessa nýja tímaskeiðs er um, að viðkenna aðra algjörlega, bæði dökku og ljósu hliðar þeirra, sjá innri fegurð þeirra, ástríðu og  sakleysi og fá þau til þess að sjá það sjálf.

Að vera kennari á þessum nýju tímum er öðruvísi en þið hafið kannski búist við. Það er um að finna frið djúpt innra með ykkur og ekki afvegaleiðast af því neikvæða sem er í kringum ykkur. Í vissum skilningi þýðir það að láta heiminn eiga sig, að taka ekki þátt í honum, en á hinn bóginn að vera opin fyrir öllum og leyfa þeim að finna tíðnina sem þið eruð að geisla út til heimsins. Verið í heiminum, en ekki vera hann.

Hvernig kennsla ykkar mun verða, hvaða mynd hún tekur á sig er mismunandi hjá hverjum og einum. Hvert ykkar hefur ákveðna ástríðu, hæfileika, löngun til að gera ákeðna hluti frekar en aðra. Orka ykkar, ljós ykkar, getur birst í mörgum myndum og fyrir mér er það lítilvægt hvaða mynd það tekur á sig. Það sem ég myndi vilja er að þið verðið meðvituð um það í dag að þið eruð kennarar, að þið hafið komið langan veg. Ég hvet ykkur sérstaklega til þess að leyna því ekki lengur, heldur deila visku ykkar með öðrum og halda ástríðu ykkur gangandi. Það er það sem það þýðir að koma með nýja orku inn í þennan heim.

Að takast á við mikinn næmleika.

Þið eruð öll orðin mjög næm. Hjarta ykkar hefur verið opnað. Á margan hátt, á þessum tímum hefur kvenorkan verið endurvakin í gegnum ykkur, þar sem þið eruð ein af þeim fyrstu til þess að opna hjartatengda vitund, þekkja samvitund alls lífs. Þið hafið opnað hjarta ykkar og það sem gerist þá er að þið farið að taka inn neikvæðar tilfinningar og tilfinningar þeirra sem eru í kringum ykkur og þær tilfinningar sem eru einfaldlega í andrúmsloftinu allt í kring á jörðinni. Þessi viðkvæmni getur stundum orðið byrgði. Þið dragið stundum til ykkar svo mikla neikvæða orku að þið verðið niðurdregin og döpur og þið vitið ekki einu sinn hvaðan það er komið.

Opnið hjarta ykkar, þroskið kvenhluta ykkar, verið móttækileg og verið opin fyrir því að orkan sem er í kringum ykkur er partur af þeim þroska sem þið eruð að ganga í gegnum. Það er líka mjög mikilvægt fyrir ykkur að tileinka ykkur karlorkuna, ekki í hefðbundnum skilningi heldur á nýjan og æðra máta. Í mannkynssögu fortíðarinnar hefur árásargjörn karlorka verið ríkjandi. Markmið þeirrar orku var að ná valdi og ráðskast með veruleikann. Yfirleitt hafið þið vondar minningar tengdar karlorkunni, þið haldið að hún sé kúgandi, árásárgjörn, og sjálfselsk.

Þið þurfið nýja skilgreiningu á karlorkunni. Þið þurfið karlorku til þess að koma jafnvægi á ykkar viðkvæmu kvenhlið. Í sínu æðsta formi hefur karlorkan að gera með einbeitingu, að setja mörk fyrir sjálfan sig og að vera mjög ákveðin í því hvað það er sem þið viljið og viljið ekki að komi inn í orkuna ykkar. Æðri karlorka mun ekki láta ykkur draga algjörlega í ykkur neikvæða orku sem er í kringum ykkur. Hún mun hjálpa ykkur að setja mörk umhverfis ykkur.

Í vissu skilningi, er þetta æðra form af karlorku eins og riddari sem stendur í hliðinu á orkuhjúpnum ykkar og aðgreinir hvað það er sem nærir ykkur og hvað það er sem gefur ykkur og hvað gerir það ekki. Þið þurfið karlorkuna hið innra til þess að næra ykkar mjög svo viðkvæmu kvenhlið. Svo ég bið ykkur að endurhugsa karlorkuna og finn nýja skilgreiningu hið innra, nýja tilfinningu um hana. Kannski getið þið gert ímynd af riddara eða friðsömum stríðsmanni  sem hjálpar ykkur að aðgreina hvað er rétt fyrir ykkur og draga ykkur til baka ef þið finnið að ákveðið umhverfi eða ákveðið fólk er ekki að þjóna ykkar æðstu hugsjónum.

Að vera ljósberi og kennari þýðir, annars vegar að vera í heiminum og vera opin og viljugur að breiða út tíðni ykkar þegar fólk biður um það. En á hinn bóginn þá þýðir það líka að þið vitið hvenær þið eigið að draga ykkur í hlé og hvenær á að segja nei og hvenær þið eigið að hugsa vel um ykkur sjálf, það er eitthvað sem oftast er þörf fyrir á þessum tímum þegar orkan getur verið mjög þung og mjög erfið.

Heiðrið ykkur sjálf og finnið tíma fyrir ykkur á hverjum degi til þess að finna ykkur sjálf, til þess að finna hver þið eruð. Að búa til rými fyrir ykkur sjálf er hægt að taka bókstaflega, að finna pláss í húsinu ykkar eða í náttúrunni þar sem þið getið verið í friði, þar sem þið getið algjörlega verið þið sjálf. Í því slakandi umhverfi getið þið orðið partur af hinu innra og það er það sem skiptir raunverulega máli. Hið innra með ykkur er það svæði sem er raunverulega nokkurs konar vitund. Það er hið raunverulega þið, hinn eiginlegi kjarni þess sem þið eruð og hann er ekki hægt að tjá í orðum. Þið getið fundið þessa vitund algjörlega í algjörri kyrrð,  þegar þið eruð ein og ekki trufluð af  þeim hlutum sem eru að gerast hið ytra, hávaða, aðstæðum, hlutum sem draga athyglina frá ykkur. Til þess að finna þennan frið hið innra á hverjum degi er mikilvægt að vera meðvitaður um hver þið eruð, kennarar og þau sem koma með ljósið inn í þennan raunveruleika. Svo ég bið ykkur um að finna jafnvægi á milli þess að vera með sjálfum ykkur og vera í því veraldlega og finna hvaða taktur passar ykkur. Notið karlorkuna til þess að aðgreina og ákvarða hvað er rétt fyrir ykkur.

Endurskilgreinið karlorkuna

Nú er tíminn fyrir ljósbera að koma á jafnvægi hið innra á milli karl- og kvenorkunnar. Í vissum skilning hafið þið verið hrædd við ykkar eigið vald. Það hafa verið tímabil, mjög fornir tímar þar sem þið hafið sjálf notað vald ykkar á þann hátt að þið hörmuðu það eftir á. Þetta voru tímaskeið fyrir Krist, áður en ég kom til jarðarinnar, þeir ná aftur til Atlantis og lengra. Þið hafið ennþá minningar um þessa tíma og þið viljið aldrei misnota þetta vald aftur. En viðbrögð ykkar hafa verið of öfgakennd í vissum skilningi. Núna viljið þið svo oft vísa valdi ykkar á bug að þið eruð oft ófær um að standa með ykkur sjálfum, til þess að vera viss um hver þið eruð og hvað þið gerið eða viljið ekki gera. Þetta er mjög miður vegna þess að þá getið þið orðið uppgefin og döpur yfir því sem er að gerast í kringum ykkur vegna þess að þið neitið að taka upp vald ykkar, ekki í þeim skilning að ráða yfir öðrum, heldur í þeim skilningi  að tengja við ykkar eðlislægu ástríðu, ykkar náttúrulegu eðlisávísun, þekkingu ykkar. Það hefur verið erfitt að finna jákvæða skilgreiningu á karlorkunni, en ég hvet ykkur til þess að finna eina og taka henni vel því það er með endurfæðingu karlorkunnar sem þið munið finna ykkar sanna vald á ný.

Núna er rétti tíminn fyrir ljósbera að koma jafnvægi á karl -og kvenorkuna hið innra.

Kvenorkan tengir ykkur við sálina. Hið kvenlega er móttækilegt fyrir því að sálin tali til ykkar í gegnum tilfinningarnar. En með því að færa innri vitneskju þess kvenlega út til heimsins, til að raungera ástríðu sálar ykkar í heiminum, þá þurfið þið að vita hvernig á að vernda kvenorkuna ykkar, hvernig á að draga sig í hlé þegar þess er þörf, hvernig á að halda jafnvægi og rósemd í orku sem passar ykkur ekki. Til þess að vera kennarar og þeir frumkvöðlar sem þið viljið svo sannarlega vera, þá þurfið þið að styðja bæði karl -og kvenhliðina ykkar. Verið hugrökk í þessu öllu. Hlutirnir eru að breytast en þið eruð ekki ein. Margt fólk í heiminum gengur í gegnum sama ferli og þið eruð að ganga í gegnum núna. Það eru margir ljósberar á jörðinni núna og ef þið tengið við þá frá hjartanu þá getið þið fundið að þeir eru bræður ykkar og systur. Fjarlægð, tími og rúm skipta ekki máli, ekki heldur þjóðerni og kynþáttur. Finnið vettvang Krist vitundarinnar sem er komin nær jörðinni núna. Þó að hún sé ekki sjáanleg í því sem þið lesið í blöðunum eða því sem þið heyrið í sjónvarpinu, þá er þetta svið hérna. Ný vitund er vakin.

Ég segi ykkur. Ég er jafn stór hluti af þessu mikla sviði vitundar eins og þið. Við erum eitt á þessu sviði. Við erum jöfn og ég er að kalla ykkur heim. Ykkur getur fundist þið vera heima á jörðinni núna ef þið munið hver þið eruð, ef þið sannarlega getið fundið guðlegan eiginleika ykkar og hið engilfagra ljós sem flæðir í gegnum ykkur.

Ég elska ykkur.

Takið við orkunni minni.

Ég þakka ykkur fyrir að taka við henni.

Jeshua

 

Efst á síðu

Ýmislegt

Heim

 

© Jónína Þorbjörg Gunnarsdóttir netpóstur