Flæðið sem laðar til þín í lífinu

Pamela Kribbe - miðlar Jörðinni

Kæru konur og menn,

Ég er jörðin. Ég heilsa þér með hjarta mínu, hjarta sem slær innra með þér. Ég flæði í gegnum líkama þinn. Ég er með þér og ég vil styðja þig og gefa þér það sem þú þarft. Þú ert tengd/ur við mig í og í gegnum líkamann og ég sendi þér tákn um heimboð hverja stund.

Hlustaðu á mig. Ég er að tala við þig í gegnum líkama þinn. Sestu niður í smá stund og slakaðu á svo þú getir fundið nærveru mína í þér.

Vitund þín er ljós og þú getur séð hana fyrir þér sem nokkurs konar geisla. Þessi ljósgeisli getur einbeitt sér á ýmsa vegu svo ljósið geti skinið í gegn. Vitund þín er samansafn af verund sem er hlutlaus í sjálfu sér, vegna þess að það er engin hugsun innan hennar í þeirri merkingu að dæma eða skipuleggja. Hún er frekar hlutlaus þar sem takmarkið er að vera og þú ert sú vitund.

Sú vitund hefur komið niður í líkamann sem þú hefur núna, þann sem þú dvelur í. Fylltu líkamann af vitund þinni með því að byrja á fótunum. Leyfðu athyglinni að flæða í gegnum fæturna án væntinga eða tilefnis. Fótunum finnst þessi athygli yndisleg þeir baða sig í vitund þinni.

Finndu ljósið renna niður í iljarnar, inn í tærnar og hælana. Finndu hvernig ljósið færir þér slökun. Láttu það ferðast upp um leið og þú beinir athyglinni að ökklunum, kálfunum og hnjánum, upp í gegnum lærin, mjaðmirnar og mjaðmagrindina. Láttu ljósið flæða inn á kviðarsvæðið.

Taktu þér tíma til að gera þetta þannig að þú finnir að þú akkerist í líkamanum. Finndu ljósið í vitund þinni flæða mjúklega, liðast í gegnum fæturna og kviðinn. Finndu hvernig hugurinn róast og vertu full meðvitaður um að þú ert vitund þú ert ljós.

Ef hugsanir koma upp, taktu þá eftir þeim á sama hátt og þú myndir taka eftir hljóðum sem koma utan frá, eins og gelti í hundi fyrir utan. Þú ert ekki gelt í hundi og þú ert ekki hugsanir þínar. Þú ert vakandi vitund.

Finndu opna rýmið sem vitundin er. Þú ert það rými bilið á milli hugsana þinna, milli hinna mörgu skynjana og áreita í höfðinu og líkamanum. Finndu hversu frjáls þessi vitund er. Hún horfir á allar þessar skynjanir og hefur glettin samskipti við þær.

Þegar ljósið þitt er orðið óþvingað og frjálst, þegar það tengist af einlægni við líkama þinn, þá nærist jarðneski hlutinn af þér. Það er ekkert ljós eins heilandi fyrir þig og þetta ljós, ljós þinnar eigin sálar, þinnar eigin vitundar. Þetta ljós hefur heilandi orku. Leyfðu því að flæða á staði í líkamanum sem geyma spennu, staði sem þú kannast við sem auma bletti í líkamanum. Leyfðu ljósinu að flæða hlutlaust að þessum stöðum án þess að dæma. Það er svona sem jafnvægi kemst á.

Núna vil ég tala um flæðið sem laðar til þín í lífinu. Dýpsta form þess að taka á móti er að taka þér eins og þú ert. Þú horfir á þitt mannlega eðli, skynjanir, tilfinningar, ótta eða þrjósku, með ljósinu sem í þér er. Þú umvefur þetta eðli með þessu blíða og óhlutlæga ljósi. Það er þá sem þú hefur skapað hinn frjóa jarðveg sem þarf til þess að taka á móti.

Dýpsta löngun hverrar manneskju er að vera vel tekið, að vera tekið af ástúð, að vera viðurkennd, að vera umvafin örmum móður sem elskar skilyrðislaust. Það gefur öryggi og ró. Í því öryggi, í þeirri friðsælu hvíld, byrjar þú að geisla. Þú ert það sem þú ert í eðli þínu, eins og blóm sem springur út. Þegar jarðvegurinn er frjór heldur blómið áfram og fer að blómstra á eðlilegan hátt með sínum eigin ljóma.

Það er í þessu lífi sem þú ætlaðir að finna skilyrðislausa ást fyrir þig. Þetta er mikil áskorun vegna þess að það er rótgróin venja hjá mannfólkinu að leita að ást hið ytra. Ótti og óvissa drífa þig áfram við að leita út fyrir sjálfa þig/sjálfan þig. Þú reynir að næra sjálfa þig/sjálfan þig með utan að komandi orku til þess að vera ánægð/ur, til þess að finnast þú vera samþykkt/ur, til þess að finnast þú tilheyra.

En leiðin þín er öðruvísi. Þitt dýpsta og allra heilagasta er að samþykkja sjálfa þig/sjálfan þig burtséð frá öllum utan að komandi áhrifum, að umvefja þig með því elskandi ljósi sem ert þú. Og það nær út yfir hin djúpu og dökku lög sem þú vilt ekki sjá eða upplifa.

Verkfærið sem þú getur elskað með, samþykkt og umvafið þig með, er nú þegar innra með þér. Það er ljósið sem ég talaði um hér að ofan vitundin sem ert þú. Finndu það eitt augnablik djúpt í kviðnum þínum. Það er ljós sem er handan þessa heims og það er ekki bundið af tíma, rúmi eða formi. Það er eilíft ljós sem er algjörlega þitt eigið og einstakt. Finndu þitt eigið ljós.

Þú hefur leyft ljósi vitundar þinnar að streyma í gegnum fæturna og inn í mjaðmasvæði þitt og kvið. Ég bið þig nú að taka ljósið hærra, að sólarplexus svæðinu sem liggur í gegnum magann. Leyfðu ljósinu að flæða hér í gegn hlutlaust og rólega.

Sólarplexus er mjög mikilvæg orkustöð. Fyrir nokkrum dögum talaði ég um það hvernig þú ert eins og milliliður á milli krafta himins og jarðar, flæðið á milli sálarinnar og líkamans. Sólarplexus er bókstaflega miðja þeirra samskipta. Á vissan hátt er hann milligöngumaðurinn. Jarðneski persónuleikinn sem þú ert finnur grunn sinn hér.

Mig langar að segja ykkur frá hinum jarðneska persónuleika. Í einum skilningi er jarðneski persónuleikinn eins konar siglingafræðingur sem þarf að takast á við mörg mismunandi áhrif, sem þarf að samþætta á yfirvegaðan hátt: innblásturinn að ofan frá sálinni og tilfinningaorkuna frá innra barninu. Jarðneski líkaminn þarf að taka þetta allt inn ásamt utanaðkomandi áhrifum fólki, aðstæðum og áskorunum.

Síðast þegar ég talaði ræddi ég um tvenns konar áhrif sem geta komið þér úr jafnvægi og valdið truflun. Annað var ótti og hitt var stjórnun, að vilja ráðskast með eða stjórna.

Ef þú horfir nú á miðjan sólarplexus getur þú ímyndað þér að þetta sé aðsetur egósins, sá hluti af þér sem þarf að miðla málum á milli allra þessara áhrifa og flæðis og grípa til aðgerða í þessum heimi tíma og rúms í efninu.

Ég sé ekki egó sem eitthvað slæmt. Ég sé það sem nauðsynlegt, í ljósi þess að þörf er á því í þessum heimi til þess að fá mismunandi orkuflæði í jafnvægi þannig að þú getir tjáð þig hér í þessu jarðneska umhverfi. Það gerir þér kleift að gefa og þiggja.

Það eru um það bil tvær gildrur fyrir egóið sem eru staðsettar í sólarplexus. Egóið getur annaðhvort gert sig of lítið eða of stórt.

Ef það gerir sig of lítið hörfar það orkulega inn í sólarplexus og fer í spennu, ótta, kvíða og áhyggjur. Það hugsar stöðugt að það „geti ekki“, að það sé ekki nógu gott, að þú þurfir aðra og að þú sért valdalaus.

Líttu inn á við og sjáðu hvort þú þekkir þessa tegund af egói.

Miðlað af Pamela Kribbe

Efst á síðu

Ýmislegt

Heim

© Jónína Þorbjörg Gunnarsdóttir hafa samband